📌 بنزین متانولی؛ طرحی که ۱۴ سال پیش روی میز بود اما اجرایی نشد!
✍️ گزارش اختصاصی پتروشیمینیوز حدود ۱۴ سال پیش، همزمان با تشدید نگرانیها درباره تأمین بنزین و وابستگی به واردات، طرح تولید و عرضه بنزین با پایه متانول در ایران رونمایی شد؛ طرحی که قرار بود با استفاده از ظرفیت رو به رشد صنعت پتروشیمی، بخشی از نیاز کشور به بنزین را تأمین کند، اما هیچگاه […]
✍️ گزارش اختصاصی پتروشیمینیوز
حدود ۱۴ سال پیش، همزمان با تشدید نگرانیها درباره تأمین بنزین و وابستگی به واردات، طرح تولید و عرضه بنزین با پایه متانول در ایران رونمایی شد؛ طرحی که قرار بود با استفاده از ظرفیت رو به رشد صنعت پتروشیمی، بخشی از نیاز کشور به بنزین را تأمین کند، اما هیچگاه از مرحله مطالعات و آزمایشهای اولیه عبور نکرد.
در سال ۱۳۹۱، برای نخستینبار ترکیب بنزینی حاوی ۳۵ درصد متانول بهصورت رسمی معرفی شد. آن زمان اعلام شد ایران پس از چین دومین کشوری است که قصد دارد این نوع سوخت را وارد چرخه حملونقل کند. حتی برنامهریزی برای تولید روزانه ۶ تا ۷ میلیون لیتر بنزین متانولی و عرضه آزمایشی آن در برخی کلانشهرها نیز انجام شده بود.
پشتوانه این طرح، ظرفیت قابل توجه تولید متانول در کشور بود. ظرفیت تولید متانول ایران در آن مقطع حدود ۵ میلیون تن در سال اعلام شده بود و با اجرای طرحهای جدید، قرار بود این ظرفیت به حدود ۲۱ میلیون تن برسد؛ ظرفیتی که میتوانست خوراک لازم برای توسعه بنزین پایه متانولی را فراهم کند.
موافقان طرح، حذف ترکیبات آروماتیکی و بنزن، کاهش برخی آلایندهها و استفاده از ظرفیت موجود پتروشیمی به جای سرمایهگذاری چند میلیارد دلاری برای ساخت پالایشگاههای جدید را از مهمترین مزیتهای این سوخت میدانستند.
با این حال، بنزین متانولی تنها گزینه مطرحشده در آن سالها نبود. همزمان، بنزین E5 نیز بهعنوان جایگزینی برای MTBE در حال پیگیری بود و حتی برنامه تولید سالانه ۴۰ میلیون لیتر اتانول سوختی و آغاز عرضه E5 از خوزستان مطرح شد. اما این طرح نیز بهدلیل نبود قرارداد خرید تضمینی و عدم شکلگیری سازوکار اقتصادی مناسب، متوقف ماند.
حالا، حدود ۱۴ سال پس از آن رونمایی، مرور آن طرحها نشان میدهد ایده تنوعبخشی به سبد سوخت و استفاده از ظرفیت صنایع پتروشیمی برای تأمین بخشی از نیاز بنزین، موضوع تازهای نیست؛ ایدهای که در سال ۱۳۹۱ با جزئیات فنی، ظرفیت تولید و حتی برنامه عرضه آزمایشی روی میز بود، اما در نهایت راهی به سمت اجرای پایدار در کشور پیدا نکرد.




