📌 اصرار بر نپذیرفتن FATF؛ قفلماندن اقتصاد ایران و همنشینی با کره شمالی و میانمار
با تداوم بلاتکلیفی و نپذیرفتن الزامات گروه ویژه اقدام مالی (FATF)، ایران همچنان در فهرست سیاه این نهاد باقی مانده و عملاً در کنار کشورهایی چون کره شمالی و میانمار قرار گرفته است؛ جایگاهی که معنایی جز انسداد ساختاری در روابط مالی و بانکی با جهان ندارد. بر اساس بیانیه اخیر FATF، بخش عمده شروط […]
با تداوم بلاتکلیفی و نپذیرفتن الزامات گروه ویژه اقدام مالی (FATF)، ایران همچنان در فهرست سیاه این نهاد باقی مانده و عملاً در کنار کشورهایی چون کره شمالی و میانمار قرار گرفته است؛ جایگاهی که معنایی جز انسداد ساختاری در روابط مالی و بانکی با جهان ندارد.
بر اساس بیانیه اخیر FATF، بخش عمده شروط و ملاحظات ایران برای پذیرش کنوانسیونهای پالرمو و CFT مورد قبول واقع نشده و این نهاد از اعضای خود خواسته اقدامات تقابلی علیه ایران را تداوم و حتی تشدید کنند؛ اقداماتی از جمله خودداری از صدور مجوز برای ایجاد شعب و زیرمجموعههای جدید مؤسسات مالی و ارائهدهندگان خدمات دارایی مجازی، محدودسازی روابط تجاری و تراکنشهای مالی و اعمال نظارتهای سختگیرانه بر وجوه مرتبط با ایران، حتی در حوزههایی نظیر کمکهای بشردوستانه، غذا و دارو.
در حوزه خارجی، این وضعیت تنها به لیست سیاه FATF ختم نمیشود. همنشینی ایران با کشورهایی نظیر لیبی و سوریه در رتبهبندی «شاخص آزادی اقتصادی» و قرار گرفتن در کنار کره شمالی و میانمار در بیانیه FATF، نشانهای روشن از تاریکتر شدن جایگاه اقتصادی ایران و قطع یا حداقلیبودن ارتباط آن با اقتصاد جهانی است.
نتیجه روشن است: در شرایطی که اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به سرمایهگذاری، نقلوانتقال مالی و حضور در زنجیره تجارت جهانی نیاز دارد، استمرار این رویکرد بهمعنای افزایش هزینه مبادلات، فرار سرمایه و تعمیق انزوای اقتصادی کشور است؛ مسیری که هزینه آن مستقیماً به تولید، صنعت و معیشت مردم تحمیل میشود.




