✍️ ۱۲ سال انتظار و بلاتکلیفی برای بهره‌برداری از پتروشیمی سیراف؛ سرنوشت ۶۳۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری چه شد؟!
پتروشیمی سیراف انرژی، از طرح‌های زیرمجموعه صندوق ذخیره فرهنگیان، در سال ۱۳۹۳ با هدف تولید سالانه یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن متانول کلنگ‌زنی شد. این پروژه با برخورداری از موقعیت جغرافیایی مهم در منطقه عسلویه و بندر دیر، قرار بود ظرف سه سال به بهره‌برداری برسد؛ اما با گذشت حدود ۱۲ سال، همچنان به […]
پتروشیمی سیراف انرژی، از طرح‌های زیرمجموعه صندوق ذخیره فرهنگیان، در سال ۱۳۹۳ با هدف تولید سالانه یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن متانول کلنگ‌زنی شد. این پروژه با برخورداری از موقعیت جغرافیایی مهم در منطقه عسلویه و بندر دیر، قرار بود ظرف سه سال به بهره‌برداری برسد؛ اما با گذشت حدود ۱۲ سال، همچنان به مرحله تولید نرسیده و ظرفیت قابل‌توجه آن برای تولید و ارزش‌آفرینی بلااستفاده مانده است.
با استناد به گزارش منتشرشده توسط بانک صادرات، در آذرماه ۱۳۹۴ سرمایه‌گذاری موردنیاز برای احداث این مجتمع حدود ۶۳۰ میلیون دلار برآورد شده بود. با این حال، مشخص نیست تاکنون چه میزان از این منابع در پروژه هزینه شده و مجموع مخارج انجام‌شده، با احتساب هزینه‌های ناشی از تأخیر و افزایش هزینه‌های ساخت، به چه رقمی رسیده است.
پیشرفت فیزیکی پروژه پتروشیمی سیراف در پایان سال مالی ۱۴۰۲ حدود ۵۹ درصد بود؛ رقمی که در مهر ۱۴۰۴ به ۷۰ درصد و در اسفند همان سال تنها به ۷۰.۵ درصد رسید. (یعنی پیشرفت فیزیکی پروژه در فاصله شش‌ماهه مهر تا اسفند ۱۴۰۴ تنها نیم درصد بوده است)؛ وضعیتی که ضعف و ناتوانی مدیریتی در اجرای این پروژه را به وضوح نشان می‌دهد!
تغییرات مکرر مدیریتی در پتروشیمی سیراف انرژی، هلدینگ انرژی سپهر، پتروفرهنگ و صندوق ذخیره فرهنگیان طی سال‌های اخیر، به ناپیوستگی در تصمیم‌گیری‌ها، تغییر اولویت‌ها و تضعیف پیگیری برنامه‌های اجرایی منجر شده است؛ عاملی که می‌تواند در تداوم تأخیرها و کندی پیشرفت پروژه نقش داشته باشد.
از سوی دیگر، طولانی‌شدن دوره ساخت، بازگشت سرمایه‌گذاری را به تأخیر انداخته و هزینه‌های نگهداری و تکمیل پروژه را افزایش داده است. گذشت بیش از یک دهه از آغاز پروژه، علاوه بر افزایش هزینه‌های ناشی از گذر زمان، می‌تواند موجب استهلاک فنی تجهیزات، به‌ویژه تجهیزات دوار، شده باشد؛ موضوعی که بررسی وضعیت فنی تجهیزات و برآورد هزینه‌های احتمالی تعمیر یا جایگزینی آن‌ها را ضروری می‌کند.
اکنون صندوق ذخیره فرهنگیان، پتروفرهنگ و هلدینگ انرژی سپهر باید درباره میزان کل سرمایه‌گذاری انجام‌شده، سهم منابع ارزی و ریالی، هزینه‌های تأمین مالی، دلایل تأخیر ۱۲ ساله و زمان‌بندی قطعی بهره‌برداری شفاف‌سازی کنند.
چرا پروژه‌ای که قرار بود ظرف سه سال به تولید برسد، پس از حدود ۱۲ سال همچنان به بهره‌برداری نرسیده است؟ از برآورد اولیه ۶۳۰ میلیون دلاری، تاکنون چه میزان هزینه شده و تکمیل پروژه به چه میزان سرمایه‌گذاری جدید نیاز دارد؟ زیان و عدم‌النفع ناشی از این تأخیر چقدر است و چه کسانی درباره هزینه‌های تحمیل‌شده به سرمایه فرهنگیان پاسخ‌گو خواهند بود؟!
