✍️ پیمان‌های پرابهام توسعه پلیمر کنگان؛ لزوم ورود نهادهای نظارتی
پروژه توسعه پلیمر کنگان، به عنوان یکی از طرح‌های زنجیره ارزش پتروشیمی جم، با وجود گذشت بیش از سه سال از کلنگ‌زنی، همچنان پیشرفت بسیار ضعیف و محدودی دارد؛ اما در کنار عقب‌ماندگی پروژه، نحوه انعقاد و اجرای برخی پیمان‌ها نیز ابهاماتی ایجاد کرده که نیازمند بررسی نهادهای نظارتی است. بر اساس صورت‌های مالی حسابرسی‌شده […]
پروژه توسعه پلیمر کنگان، به عنوان یکی از طرح‌های زنجیره ارزش پتروشیمی جم، با وجود گذشت بیش از سه سال از کلنگ‌زنی، همچنان پیشرفت بسیار ضعیف و محدودی دارد؛ اما در کنار عقب‌ماندگی پروژه، نحوه انعقاد و اجرای برخی پیمان‌ها نیز ابهاماتی ایجاد کرده که نیازمند بررسی نهادهای نظارتی است.
بر اساس صورت‌های مالی حسابرسی‌شده منتهی به شهریور سال گذشته، که بر روی کدال افشا شده، شرکت ۱۹۰ میلیارد تومان زیان خالص داشته و بدهی آن به حدود ۴.۵ همت رسیده است. همچنین بیش از ۱۱ همت تعهدات ایفا نشده در قبال پیمانکاران و مهندسان مشاور ثبت شده است.
اما بخش قابل توجهی از ابهامات، به قراردادهای پیمانکاری پروژه مربوط می‌شود.
بر اساس بررسی اطلاعات موجود، در برخی قراردادها فاصله قابل توجهی میان برآورد اولیه و مبلغ نهایی پیمان دیده می‌شود؛ از جمله به طور مثال؛ قراردادی که رقم آن از حدود ۲۰۰ میلیارد تومان به بیش از ۱.۲ همت رسیده است. بررسی علت این افزایش، نیازمند دسترسی به اصل قرارداد، الحاقیه‌ها و صورت‌وضعیت‌هاست!
موضوع دیگر، ضرایب متفاوت در پیمان‌های مشابه است. برای نمونه، در قراردادهای موسوم به سیویل ناحیه یک و دو، با وجود شباهت در ماهیت فعالیت، ضرایب متفاوتی اعمال شده و بر اساس اطلاعات موجود، ضریب یکی حدود ۱.۴ و دیگری حدود ۱.۸ بوده است.
مشخص نیست این اختلاف ضریب بر چه مبنایی تعیین گردیده است؟!
از سوی دیگر، در برخی پیمان‌ها دست پیمانکار برای طرح کلیم و مطالبه هزینه‌های اضافی باز گذاشته شده و این موضوع می‌تواند رقم نهایی قرارداد را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
شکست و فسخ پیمان‌ها نیز از دیگر موارد قابل بررسی است؛ به‌ویژه در پروژه‌ای که با وجود گذشت زمان، همچنان از برنامه اولیه فاصله زیادی دارد.
همچنین تعریف پروژه‌ها و فعالیت‌های مشابه در قالب پیمان‌های جداگانه، موضوع دیگری است که می‌تواند محل بررسی باشد؛ چراکه نحوه تفکیک کارها مستقیماً بر مبلغ و ضریب قراردادها اثر می‌گذارد.
در کنار این موارد، هزینه ۱۵۸ میلیارد تومانی حقوق و دستمزد طی شش ماه با حدود ۱۶۵ نفر نیروی انسانی و همچنین قرارداد ۱۳۱ میلیون یورویی با ایران آروین، از دیگر ارقامی است که در صورت‌های مالی و اطلاعات شرکت قابل توجه به نظر می‌رسد.
پروژه‌ای با پیشرفت فیزیکی کمتر از ۱۵ درصد و تعهدات و بدهی‌های سنگین، قراردادهای خود را بر چه مبنایی و با چه سازوکاری منعقد کرده است؟!
ضروری است نهادهای نظارتی، مناقصه‌ها، برآورد اولیه، ضرایب پیمان، الحاقیه‌ها، کلیم‌ها، صورت‌وضعیت‌ها و موارد شکست پیمان در توسعه پلیمر کنگان را بررسی کنند.
✍️ شفافیت درباره این قراردادها، حداقل انتظار از مدیریتی است که مسئول اجرای یکی از پروژه‌های مهم زنجیره ارزش پتروشیمی جم است…
https://x.com/petrocheminews/status/2103402671327600827
#پتروشیمی_نیوز #پتروشیمی_جم #توسعه_پلیمر_کنگان
