✍️ فشارافزایی پارس جنوبی؛ خطر تکرار یک اشتباه پرهزینه! آیا رزومه و عملکرد پیمانکاران این پروژه ملی به‌درستی ارزیابی شده است؟!

پروژه‌های فشارافزایی پارس جنوبی در شرایطی تعریف شده‌اند که افت فشار مخزن این میدان مشترک، به‌ویژه در یک دهه اخیر، به یکی از جدی‌ترین چالش‌های صنعت گاز ایران تبدیل شده است؛ چالشی که هرگونه تعلل یا خطا در مدیریت آن، می‌تواند مستقیماً تولید گاز، تامین خوراک صنایع و حتی تراز انرژی کشور را تحت تاثیر قرار دهد.

در همین چارچوب، بررسی اسناد و خروجی‌های مرحله ارزیابی فنی و مالی مرتبط با مناقصه احداث تاسیسات تقویت فشار فاز ۱۹ پارس جنوبی، به‌عنوان گام نخست این پروژه عظیم، توسط رسانه پتروشیمی‌نیوز، از وجود برخی ابهامات و ریسک‌های قابل‌توجه در فرآیند ارزیابی و انتخاب پیمانکار حکایت دارد!

اختلاف معنادار میان قیمت‌های پیشنهادی شرکت‌های پیمانکار، ارائه برخی نرخ‌های بسیار پایین‌تر از برآوردهای کارشناسی و همزمانی این موضوع با حداقل امتیازات فنی، و از همه مهم‌تر، سوابق نه‌چندان موفق برخی پیمانکاران حاضر در این مناقصه در پروژه‌های به‌مراتب کوچک‌تر صنعت نفت، گاز و پتروشیمی کشور، نگرانی‌هایی را درباره امکان اجرای موفق این پروژه در زمان‌بندی تعیین‌شده ایجاد کرده است!

در این میان، بررسی سوابق و رزومه شرکت «بونیز سازه» به‌عنوان ارائه‌دهنده پایین‌ترین قیمت پیشنهادی، با وجود ثبت انحراف منفی ۱۷ درصدی نسبت به برآورد مالی کارفرما (حدود ۲۳۳ میلیون دلار) و پرونده‌های مفتوح بی‌شمار بازرسی، از نگاه بسیاری از کارشناسان، یادآور برخی تجربه‌های پرهزینه گذشته در واگذاری پروژه‌های بزرگ بخش بالادستی نفت و گاز کشور است؛ موضوعی که می‌تواند هشداری جدی برای جلوگیری از تکرار یک روند پرریسک و غیرمتعارف باشد.

اکنون پرسش اصلی از شرکت نفت و گاز پارس و شرکت ملی نفت ایران، به‌عنوان دو کارفرمای این پروژه، این است که آیا اتکا صرف به «کمترین قیمت پیشنهادی» بدون توجه کافی به توان فنی، سوابق اجرایی، توان تجهیز کارگاه، ظرفیت تامین مالی و تجربه مدیریت پروژه‌های پیچیده فراساحلی، می‌تواند تضمین‌کننده موفقیت این طرح راهبردی باشد؟!

از سوی دیگر، این پرسش نیز مطرح است که شرکت‌هایی نظیر جهان پارس و انرشیمی با اتکا به کدام تجربه و سابقه موفق، در چنین پروژه عظیمی حضور یافته اند؟!

آیا اعلام قیمت ۴۵۰ میلیون یورویی از سوی جهان پارس، با انحراف مثبت بیش از ۶۰ درصدی نسبت به برآورد اولیه کارفرما، و ادعاها و تاخیرات خارج از عرف متعدد، برای یک مجری پروژه EPC وزارت نفت، موضوعی قابل تامل و نیازمند بررسی دقیق‌تر نیست؟!

اهمیت پروژه‌های فشارافزایی پارس جنوبی به‌گونه‌ای است که هرگونه تصمیم‌گیری درباره انتخاب پیمانکاران آن، باید با حداکثر حساسیت فنی، مالی و مدیریتی انجام شود؛ چرا که بروز هرگونه خطا در این سطح، مستقیماً امنیت انرژی کشور را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

موضوعی که انتظار می‌رود وزارت نفت، نهادهای نظارتی و مجموعه دستگاه‌های اجرایی کشور، با دقت و حساسیتی دوچندان آن را مورد توجه قرار دهند.

#پتروشیمی_نیوز